Monique Teeling
Monique Teeling Foto: aangeleverd

Column Monique Teeling: Knus

Algemeen Column

Wij huurden een caravan van een zeer aardig echtpaar in Haarlem en reden richting Achterhoek. Het was best spannend maar mijn man was de kunst van het slepen snel meester en we kregen een prachtige plek aan de rand van het bos toegewezen.

Onze eerste kampeerervaring moest geen fiasco worden en dus leek eigen sanitair mij een prettige en noodzakelijke optie. Er zat een piepklein toiletje in de Eriba (zo heet ie) maar dat behielden wij voor nachtelijk gebruik. De externe badkamer was ruim, heerlijk verwarmd, had een spiegel voor acht personen naast elkaar, een douche en toilet. We richtten alle kastjes kordaat naar eigen idee in en vervolgens zochten we ons de eerste dagen wezenloos naar onze spullen. Voor het opzetten van de luifel diende je universitair geschoold te zijn maar hoera het lukte. Bij een Eriba lift je het dak zodat je extra ruimte boven je hoofd creëert, wat mijn man nodig heeft want hij is tamelijk lang. 

De caravan was smal maar ontiegelijk knus. En dat was een woord dat ik te pas en te onpas riep. “Wat knus hè die raampjes en weet je wat ik ook zo knus vind, dat gasstelletje, énig gewoon! Mijn enthousiasme was vanaf het begin op een schaal van 1 tot 10 toch al zeker een 9. Mijn echtgenoot hield zich nog even op de vlakte en vond het een aparte ervaring dat wij ons nooit gelijktijdig konden uitkleden zonder dat hij een been buiten de deur moest steken om mij niet te pletten. Okay het was krap maar dat zou heel anders zijn als je in een warm land meer buiten zou vertoeven vermoedde ik.

Het weer was prima, we aten grotendeels buiten want dat hoort bij kamperen. We fietsten, wandelden, bekeken leuke Hanzestadjes waarna pas ‘s avonds de meeste regen viel. Dat begon met heel zacht tikken om vervolgens in knetterharde onweersbuien over te gaan. Lampjes aan, boek lezen, waanzinnig knus.

Het was tegen etenstijd toen ik richting Eriba liep en mijn man in de deuropening op zijn knieën in het voorste luik zag rommelen. Op mijn vraag wat hij daar deed, bromde hij grimmig: “Ik ben even knus een pannetje aan het zoeken!”

We zijn inmiddels weer thuis. Ik betrapte hem zojuist op het googelen naar tweedehands Eriba’s.