Sandra Berkhout.
Sandra Berkhout. (Foto: aangeleverd)

De zes vragen aan... Sandra Berkhout

  1. 1. Waar ben je geboren en getogen?
    Ik ben op 23 mei 1978 geboren en opgegroeid aan de Creutzberglaan in Beverwijk. Als tiener ben ik met mijn ouders en broer verhuisd naar de Hornlaan, ook in Beverwijk. Na een korte periode in Heemskerk woon ik inmiddels ruim 12 jaar in Uitgeest met Patrick en onze dochters Robbin en Nikki.

  2. 2. Wat is voor jou geluk?
    Geluk is voor mij best een breed begrip. Ik voel mij heel erg gelukkig zodra ik de eerste voorjaarszonnestralen weer op mijn gezicht voel, of bij een mooie herfstwandeling in het duin met mijn gezin. Ik vind mijn geluk in dierbare vriendschappen en in de tevreden gezichten van jeugdige tennisspelers als we weer een leuk evenement bij T.C.U. hebben georganiseerd. Maar ook in de vrijheid om te gaan en staan waar ik wil, uiteraard in goede gezondheid.

  3. 3. Wat is voor jou de mooiste plek van Uitgeest?
    Als het gesneeuwd heeft vind ik de omgeving rond de Binnenmeer prachtig.

  4. 4. Welk maatschappelijk probleem raakt je?
    Verenigingen draaien vaak op een vaste kern vrijwilligers. Het is een uitdaging om deze vaste kern uit te breiden met mensen die op structurele basis iets willen betekenen. Het zou mooi zijn als meer mensen het belang ervan inzien en dat het echt pure noodzaak is deze faciliteiten voor iedereen in stand te houden en bovendien betaalbaar.

  5. 5. Hoe werk je mee aan een betere wereld?
    Allereerst door onze kinderen een goede basis te geven zodat zij in vrijheid en veiligheid op kunnen groeien tot weerbare volwassenen. Ik vind dat vrijwilligerswerk ook bij die basis hoort. Mijn ouders gaven mij op jonge leeftijd al het goede voorbeeld. ‘Het goede voorbeeld geven’, ik geloof dat daar veel kracht achter schuilt. Onze kinderen vinden het nu al erg leuk om mee te helpen (dat beperkt zich vooralsnog tot assisteren bij de bingo) en zijn zelfs verontwaardigd als het een keer niet kan. In Uitgeest is goed te zien dat dit van generatie op generatie overgaat. Dat vind ik heel tof om te zien.

  6. 6. De vraag van Vincent van den Berg: “Hoi Sandra, je hebt aangegeven te stoppen als jeugdvoorzitter van T.C. Uitgeest. Allereerst respect dat jij deze functie zo lang hebt vervuld. Wat was voor jou destijds de motivatie om dit te doen? En wat kun je meegeven aan jouw opvolger (die er nog niet is)?”
    Dankjewel Vincent, het respect is wederzijds. Ik was met name op zoek naar zingeving en sociaal-maatschappelijke betrokkenheid. Dat vond ik niet in de bedrijfssector waar ik werkzaam ben. De Jeugdcommissie bij T.C.U. was mij op het lijf geschreven. Ik tennis zelf al jaren bij T.C.U. en onze oudste dochter was ook net lid geworden. Ik had bovendien het geluk te mogen samenwerken met een superteam van vriendinnen; lol gegarandeerd. De rol van voorzitter in het bijzonder heeft enorm bijgedragen aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik doe inderdaad een stapje terug eind dit jaar, maar de betrokkenheid en inzet zal blijven.
    Als tip voor de toekomstige jeugdvoorzitter: ‘bewaak je grenzen en zorg dat je een team van mensen om je heen hebt waar je op kunt bouwen en plezier mee kunt maken. En vergeet vooral niet te genieten van de blijde en tevreden kinderen; voor hen maak je het verschil.

  7. 7. Mijn vraag aan Kelly Scholten:
    “Hoi Kelly, je bent al jaren verbonden aan de organisatie van de Huttenweek. Wat vond ik het jammer dat dit evenement voor de basisschooljeugd dit jaar niet doorging. Hoe kijk jij hierop terug en kan je wat vertellen over de plannen voor volgend jaar?”

Meer berichten