Ans Pieters neemt afscheid na 45 jaar Unitas “Haal eruit wat erin zit en hou vooral plezier in het turnen!”

UITGEEST - Twee keer nam ze deel aan de Olympische Spelen, in 1972 en 1976, ze werd kampioen van Nederland en heeft meegedaan aan het WK en EK. Als ‘Artistic Gymnast’ kan Ans Pieters-Dekker (66) terugkijken op een indrukwekkende turncarrière. Na 3 juli gaat ze van haar pensioen genieten en neemt zij afscheid van ‘haar’ turnvereniging Unitas in Uitgeest, waar zij maar liefst 45 jaar lesgaf.

Als een rode draad loopt de turnsport door het leven van Ans. “Ik heb altijd in de selectie gezeten. Sinds mijn tiende turnde ik bij Klimop in Heiloo. In eerste instantie elke zaterdag, later trainde ik vier keer per week. Elke keer ging ik met een kennis op de brommer vanuit Beverwijk naar Heiloo”, vertelt Ans. Op haar 12e volgde Ans de ‘jong talent training’ en reisde ze samen met de andere meiden per trein naar Arnhem. Later naar het CIOS in Den Haag en ook was zij steevast te vinden op het destijds gloednieuwe Papendal. “Ik heb alles zo’n beetje meegemaakt, Europese- en wereldkampioenschappen.

Olympische Spelen
De deelname aan de Olympische Spelen in Montreal (1976) was wel het hoogtepunt in haar leven. Daar leerde ze ook haar man Sjaak kennen met wie ze twee kinderen heeft. “Ik ben zelfs tweemaal naar de Olympische Spelen geweest. In 1972, ik was toen 17, waren we in München het beste West-Europese land”, vertelt Ans trots. “Wat me het meeste bijstaat is de terroristische aanslag destijds in het atletendorp. Voor ons gebouw stonden gepantserde wagens. Helaas mochten we hierdoor niet naar de herdenkingsceremonie.”

Unitas
Ans Pieters heeft de training bij Unitas 45 jaar geleden overgenomen van haar vader (Henk Dekker) en is de vereniging altijd trouw gebleven. Door de goede resultaten van de Nederlandse turnsters wordt de sport steeds populairder. “Ik heb nooit de ambitie gehad om op hetzelfde niveau training te geven als dat ik geturnd heb. Ik vind het leuk om met verschillende kinderen te werken en ze progressie te laten maken. Door de jaren heen heeft haar trainingswijze wel vruchten afgeworpen en hebben sommigen zelfs het NK gehaald, zoals onder andere Leonie Rietkamp, Mirjam Zwikker, Jasmin Cohen, Josphine Gilissen, Adaja Plinck en Annemarie den Boer.

Discipline
“Om een goede turnster te kunnen worden moet je niet alleen over talent beschikken, ook een goede wedstrijdmentaliteit en doorzettingsvermogen”, vindt Ans. “Met discipline kom je een heel eind. Het kost immers veel tijd en je moet er veel voor opgeven. Ik hamer hier altijd op en wil het de turnsters nu ook meegeven: Haal eruit wat erin zit en hou daarbij vooral plezier in het turnen! Mijn kinderen hebben destijds andere keuzes gemaakt. Turnen was mijn ding, blijkbaar niet van hen. Maar dat is prima. Het turnen is door de jaren heen wel veranderd. Er wordt nóg intensiever getraind en de elementen zijn ingewikkelder dan wij deden. Aan de andere kant zijn de toestellen gelukkig veiliger gemaakt.”

In spagaat
Ans kan met veel plezier terugzien op de afgelopen jaren maar kijkt ook graag vooruit. “Ik ben nog altijd fit. Een spagaat lukt me nog steeds, al waag ik me niet meer aan een split”, lacht de gedreven turntrainster. Een radslag op de balk? “Ja hoor, dat doe ik ook nog, om de groep te stimuleren”, antwoordt ze trots. Ook in de toekomst is Ans niet van plan om achter de geraniums te zitten. “Misschien dat ik vrijwilligerswerk in een ziekenhuis ga doen. Verder ben ik begonnen met een wandelgroep en doe ik aan Dynamic tennis.”

Op 3 juli wordt er na een bewogen coronajaar een teamwedstrijd georganiseerd en neemt Ans afscheid van Unitas. De turnsters worden in teams verdeeld en verschijnen in de nieuwe turnpakjes. Elk team bedenkt een naam en een yell. Het gaat niet om de moeilijkheidsgraad maar om netheid, waarbij elk team kans maakt om te winnen. Na afloop is er uiteraard taart. Verder laat Ans zich graag verrassen!