Fietspad tussen Uitgeest en Castricum.
Fietspad tussen Uitgeest en Castricum. Foto: Emma D.

“Weg (met de) wegwerkzaamheden”

Algemeen Ingezonden brief

“Van 12-16 juli zou het fietspad tussen Uitgeest en de provinciale weg worden afgesloten, een stukje weg van nog geen kilometer. Onze verwachtingen waren hoog gespannen met de grootse aankondiging van afsluiting van wel víjf dagen.

Op 18 juli hebben we voor het eerst op het vernieuwde fietspad gereden. Eerlijk is eerlijk: ik heb niet gezien wat men de hele week heeft gedaan. Het fietspad lag er als volgt bij: overal hopen los grind, soms drie centimeter op het wegdek, andere plekken 1 centimeter. Verkeersborden met snelheidsbeperking van maximaal 30 km. Dat bord is een knipoog naar de gebruikers. Waarom?
Met de fiets is het lastig om overheen te gaan. Een jongen liep over de weg, skateboard in de hand. De pizzakoerier, die doorgaans een lekker vaartje heeft, manoeuvreerde voorzichtig over het wegdek. Die 30 km kan op dit moment met de beste wil van de wereld niet worden behaald.
In mijn ogen is dit een gevaarlijk en mogelijk voor sommige weggebruikers wellicht onbegaanbaar pad geworden. Rolstoelgebruikers moeten eerst op Olympische training voordat men zich kan voortbewegen met een handrolstoel om zich door het losse grind te ploegen. Ouders met kinderwagens, jonge kinderen op fietsjes: ik heb met hen te doen. Skeeleren en skateboarden: onmogelijk. Fietsen? even doorbijten.

Is het mogelijk dat iemand dit stukje weg nog gaat bekijken en of het voldoet aan de eisten van de aanneming?Het grind lijkt los op het wegdek gekwakt, in grote hopen. Met een beetje fantasie kun je zien dat een kiepwagen met regelmaat bergen grind heeft gestort. Het fietspad is niet egaal. Er zitten nog steeds verzakkingen.

Andere manier van wegwerkzaamheden
In Italië heb ik eens wegwerkers aan het werk gezien, een dag voordat de Giro d’Italia het stadje zou doorkruisen. Hup, laagje over het huidige asfalt, flinke kuilen dichtsmerend, zigzaggend langs geparkeerde auto’s. Niet zeuren, kuilen vullen. Doorharken. Met een uurtje was een klein stadje gedaan en 180 wielrenners scheurden de volgende dag op een strak wegdek door het stadje, over het nieuwe asfalt.
Het is een schril contrast: een uurtje voor het traject van profwielrenners en een week werk voor een krappe kilometer met dit resultaat. Wellicht dat de werkzaamheden nog worden voortgezet op 19 juli en wordt het grind alsnog in het wegdek gewalst of hoe dat ook moge heten? Het is in ieder geval een ommetje waard.”

Emma D.