Logo uitgeester.nl

Monique Teeling - Bahasa Indonesia

Ik ga naar Italiaanse les sinds september omdat ik het niet kan uitstaan dat ik de Italianen niet volledig begrijp. Maar vooral ook omdat ik alleen losse woordjes kan roepen in plaats van hele zinnen. Ik wil gewoon kunnen vragen wat dat voor brood is, nee ietsje meer naar links, nog meer, ja die! Is dit met zout en wat zit er in dat gevlochten geval rechts onder in die mand? Ook wil ik kunnen zeggen dat ik het heel warm heb en dat ik heus heel erg van Italië houd, omdat ze waanzinnig lekkere pasta's en pizza's maken, maar dat ik die kevers die uit de goot komen vallen beslist niet prettig vind.

Dan moet je woordjes kunnen verbinden tot zinnen en precies dat hoop ik te gaan leren tijdens de lessen. Ooit leerde ik Grieks aan de Volksuniversiteit in Haarlem omdat ik drie keer per jaar naar Griekenland vertrok. Grieks is geen taal die ergens op lijkt dus dat was stampen, stampen, stampen van waanzinnige vijflettergrepige woorden. Ik voer geen diepgaande discussies in Ellada maar kan mij daar nog steeds heel aardig redden. Ik deed ook nog een jaartje Bahasa Indonesia, een makkelijke en zeer grappige taal. Kind is anak en kinderen zijn anak anak. Mens is orang en oetan is bos, Orang Oetan is dus bosmens. Ik ga nog even door, gula is suiker, Gula djawa is suiker van Java en gula gula betekent snoepje maar wordt ook weer gebruikt voor een stiekeme minnares. Mijn vader gebruikt ook veel Indische woorden als kali, kepala, telor en ribut. Helaas is er verder nooit iemand in de buurt die ook Bahasa Indonesia spreekt waarmee ik het kan oefenen. Behalve laatst toen hier de weg helemaal opnieuw werd aangelegd en een van de bestraters uit Indonesië bleek te komen. Mijn man raakte met hem aan de praat en schepte op dat ik Bahasa sprak. Dus toen ik weer eens mijn hoofd buiten de deur stak begon hij direct tegen mij te kletsen, wat ik heel leuk vond, maar voor mijn gevoel viel ik door de mand omdat het allemaal weggezakt was. Ooit had ik mijn man een van de grappigste woorden geleerd, namelijk tjeplok: gebakken ei. Tjeplok is het geluid wat het ei geeft als je de schaal kapot maakt en het in de pan laat glijden.

Op een zonnige dag besloten wij een stukje te gaan racefietsen en voorzichtig kluunden wij door de opgebroken straat. Terwijl mijn Indonesische vriend zich in het zweet stond te zwoegen, riep ik hem in zijn moedertaal toe dat het toch wel veel werk was! Ik had het vast goed gezegd want ik kreeg een bijpassend antwoord. Mijn man wilde ook iets aardigs zeggen. Nou is hij erg goed in het oplossen van ingewikkelde sommen en formules maar wordt hij niet gehinderd door enige talenkennis. Enthousiast riep hij: "Hé hallo tjeplok!"

Meer berichten